20181206_131326 (1)
Bez kategorii

Wino sommelier –Pantocrátor Edición Limitada 2005

Słowo Pantocrátor w bizantyjskiej i romańskiej  sztuce odnosi się do siedzącego Zbawcy  z otwartą księgą w ręku, błogosławiącego swoje stworzenie. Prezentuje symbol władcy wszechświata i sędziego wszechrzeczy. W języku greckim Pantocrátor znaczy Wszechwładca, Wszechmogący. Na tegorocznej prezentacji  hiszpańskich win VARSOVINO FAIR, uczestnicy mieli okazję degustacji ciekawej pozycji z regionu Rioja o tej właśnie nazwie, która mnie także mocno zainspirowała. Wprawdzie w tym samym czasie testowałam wina gorącej jeszcze o tej porze Sewilli, jednak moja wrodzona dociekliwość sprawiła, że po powrocie do Polski otrzymałam możliwość degustacji tego wina. Powiedziano mi, że jest to pozycja oceniana w wielu międzynarodowych rankingach w kategorii ”Very good value for money”. Sprawdziłam, i faktycznie tak jest.

Pantokrator

Zwróciłam uwagę na Pantocrator w efekcie toczącej się dyskusji w jednym z zagranicznych mediów. Było to znacznie wcześniej, jeszcze przed lekturą winiarskich przewodników. Wino zdecydowanie podoba się krytykom. Dopełnieniem mnóstwa medali oraz zdobytych nagród  w tym roku, był złoty krążek w Sommelier Wine Awards 2019.

Pantokrator3

Ewidentnie widać, że światowi sommelierzy zwrócili również uwagę na tą winiarską pozycję. Zastanawia mnie trochę medialna cisza krajowego mainstreamu, bowiem z tego, co mi wiadomo, nikt nie napisał chociażby zdania na temat tego wina. Przeglądałam panel producentów i wystawionych win tegorocznego Varsovino, i według mojej skromnej opinii Pantocrátor stanowił jedno z bardziej interesujących win. Teraz trochę szczegółów technicznych. Jak podaje wytwórca, jest to klasyczna Rioja, limitowana edycja, która doskonale odzwierciedla zalety jednego z najlepszych roczników obecnego wieku. Pantocrátor 2005 należy do kategorii win o dużym potencjale starzenia. Wino czekało 13 lat aby dotrzeć na podniebienie  smakoszy hiszpańskich tintos. Jego kompozycję szczepową stanowi królewskie Tempranillo z dziesięcioprocentową  domieszką odmiany Mazuelo. Opracowanie obejmuje 12-miesięcy dojrzewania każdej z tych odmian, ale osobno, w amerykańskich, dębowych beczkach, po czym dokonuje się ich łączenia. Wraca ponownie do beczek, jak nas zapewnił enolog wytwórni, gdzie spędza jeszcze 6 miesięcy.DSCF8763-600x600Po zakończeniu procesu starzenia w obecności drewna odpoczywa w stalowych zbiornikach przez kolejne 12 miesięcy, gdzie kończy dojrzewanie i jest już gotowe do butelkowania. Prawdą jest, że Pantocrátor został bardzo dobrze zrobiony, jest wyrazisty od pierwszego momentu, zyskuje, rośnie w kieliszku z każdym łykiem, nie tyle jeśli chodzi o aromat, co raczej o smak. Na pierwszy plan wybija się owocowość i nuty przypraw. Obydwa elementy sprawiają przyjemne uczucia utrzymujące się długi czas na podniebieniu. Powiedziałabym, że beczka użyta do starzenia była nowa, ale użyto jej sprytnie. Drewniane nuty są obecne, ale wydawać się może, że przyjemna cierpkość na języku pochodzi raczej od owocu niż drewna. Wytrawność jest lekka, miękka, nie przeszkadza.  Mazuelo jest w tym układzie fantastyczne, nieprawdaż? Pokazuje się również  lekki tost amerykańskiego dębu, który tak mocno razi prawie cały polski mainstream piszący o winie. Mnie się bardzo spodobała kompozycja. Taką pracę enologa należy wyróżnić. Cenię sobie,  gdy wino nie jest zdominowane przez  drewno, gdy nie jest związane przez smak balsamicznej terpentyny. Jest dość długie i bardzo smaczne.  Jest to pozycja, która w winiarskich sklepach Europy kosztuje około  20 euros, do tanich więc nie należy, ale trzeba przyznać, pozostawia mocne wrażenie. Przy ostatnim kieliszku tego wina sądzę, że udało nam się zrozumieć sens greckiej etymologii słowa Pantocrátor, czyli “Tego, który potrafi wszystko”. Jestem przekonana, że będzie się o nim jeszcze wiele mówiło!

diferencia-rioja-toro
Bez kategorii

Rioja i Ribera del Duero- takie same wina?

W winiarskim światku sporo się mówi o winach hiszpańskich, ale czy ktoś z Was wie, czym różni się dobre wino Ribera del Duero od równie dobrej Riojy powstającej z tego samego szczepu, jakim jest królewskie Tempranillo? Różnice występują, jak również i podobieństwa, ale skupmy się na tych pierwszych. Zacznijmy od zapachu. Wiadomo wszystkim, że kluczem specyficznego aromatu winogron jest klimat. Wina z Riojy przywodzą zapach czerwonych owoców, podczas gdy pochodzące z Ribera del Duero pokazują dodatkowo czarne i mocno dojrzałe leśne owoce. W trakcie degustacji, wina z Rioja wykazują się większą świeżością, finezją i elegancją, sprawiając na podniebieniu sporą przyjemność, Riberas są bardziej słodkawe.Caecus2 Tą różnicę można by zobrazować powiedzmy, porównaniem do szklanki kompotu. Na szkolnej stołówce była niezła, dobrze pijalna (Rioja), ale ta sama szklanka kompotu robiona w domu przez mamę, górowała  bardziej dojrzałymi i smacznymi owocami (Ribera). W winach z Ribera del Duero często można znaleźć mleczne nuty, a w szczególności zapach i smak jogurtu. Chociaż gleby w obydwu apelacjach są podobne, to jednak w Ribera del Duero często występuje wyższe stężenie wapnia, które przenosi na owoce swoją charakterystykę powodując, że mleczne niuanse są wyraźniejsze i bardziej kwaśne. Riberas w swojej młodości pokazują cechy cierpkości w ustach, powodując na języku wyczuwalną szorstkość i suchość, która wynika ze zwiększonego stężenia tanin, mającego bezpośredni związek z klimatem regionu. Potrafią być również silniejsze w zawartości alkoholu. Dorastające w klimacie bardziej ekstremalnym winogrona Ribera del Duero, objawiają w winie swoją moc, która łagodnieje dopiero po starzeniu w beczce. Wykazują na podniebieniu większą strukturę. Oczywiście różnica nie jest znacząca, ale można ją rozpoznać. Butelka z Ribera del Duero ma dużo nieokrzesanej siły, natomiast z Riojy wydaje się bardziej udomowiona. Jest jeszcze jedna, istotna różnica pomiędzy obydwoma regionami. Mianowicie chodzi o cenę. Wina podobnej klasy pochodzące z Ribera del Duero są droższe od tych z Riojy. Może nie są to wielkie różnice, ale jednak występują. Chęć degustacji lampki dobrego Ribera obciąża kieszeń znacznie bardziej niż szklaneczka podobnej klasy wina z Rioja. Wiele osób twierdzi, że jedne są lepsze od drugich. Dla mnie to kwestia upodobań. Warto jednak wyrobić sobie samemu własny pogląd, sięgając tak po jedne i drugie. Zapraszam do sklepu Viniteranio na zakupy!Comenge23

Dona Casilda
Bez kategorii

Doña Casilda Crianza

W hiszpańskim regionie La Rioja wyrabia się wina zarówno  jednoszczepowe, jak również mieszając różne odmianowo winogrona, niekiedy nawet pochodzące z odrębnych rocznikowo zbiorów. W zależności od charakteru winnicy oraz stylu pracy eneologa, powstające w ten sposób winne kupaże mogą stać się szczególną marką danej wytwórni. Producent o nazwie Bodegas San Martin de Abalos tworzy wszystkie swoje wina stosując zróżnicowane proporcje dla każdego z nich, właśnie na bazie łączenia kilku odmian winogron. DOÑA CASILDA CRIANZA jest kolejnym ciekawym tinto Dona casildariojano (czerwonym winem z Rioja) z rodzaju dojrzewających w beczce. Występuje w proporcjach dających  znaczną przewagę odmianie Tempranillo 90%  w mieszance z  Garnacha Tinta 5% oraz niewielką ilością białego Viura 5%. Nie jest to typowy klasyczny układ winogron stosowany w Rioja, lecz bardziej pokazuje mocno charakterystyczną dla północnej części tego regionu nowoczesną linię win, gdzie Garnacha uzupełnia podstawowy szczep dodając mu wigoru, aromatu, intensywności koloru oraz wyczuwalnych przyprawowch nut, wszystko w znaczącej w ustach i nosie objętości. 12 miesięcy dojrzewania w beczkach amerykańskiego dębu nadaje winu bardziej złożonych cech. W nosie jest świeże, pokazuje zróżnicowane owocowe aromaty w otoczce czekolady, wanilii i pieprzu. Bardzo ładnie prezentuje się na podniebienu. Jednak siła tego wina nie pochodzi z dojrzewania w obecności drewna, lecz tworzą ją owoce winogron. Jest to bardzo intensywny w smaku trunek, w którym niuanse dębowej beczki są ledwie widoczne, przejawiając się odrobiną wanilii i kakao. Złożoność DOÑA CASILDA CRIANZA wzrasta po krótkim napowietrzeniu wina. Mamy przed sobą kolejną, bardzo przyjemną pozycję z regionu Rioja o nieco odmiennym charakterze. Warto spróbować. Polecam!